Trudne skupienie się na jednym głosie w miejscu z wieloma tonami dźwięków. Potrzeba podgłośnienia sprzętu elektronicznego. I wiele więcej. Zazwyczaj to rodzina i znajomi zauważają problem pierwsi długo przez pacjentami. Drugi z rodzajów jest niedosłuch przewodzeniowy. W przeciwieństwie do jego poprzednika pojawia się nagle. Dotyczy jednego lub obu uszu. Głównymi objawami są:
• Znaczne pogorszenie słuchu w niewielkim czasie,
• Słabsze słyszenie dźwięków wysokich,
• Uczucie zatkanych uszu.

Ból uszu rozwija się wraz z chorobami uszu lub nadmierna ilość woskowiny. Badania takie wykonuje audiometrysta sprzętem zwanym audiometrem. Pacjent zostaje zamknięty w niewielkiej kabinie. Audiometrysta daje pacjentowi słuchawki gdzie zostaje wysłany ton o wybranej częstotliwości (125 - 10000 Hz). Gdy pacjent zacznie coś słyszeć kilka natychmiast przycisk, który jest przez nim. Dla każdego ucha badanie prowadzone jest oddzielnie. Kabiny audiometryczne zwanymi kabinami ciszy wykorzystywane podczas badań to niewielkie pomieszczenia w których zamyka się pacjenta są szczelne i nie przepuszczają dźwięku. Jedynymi przeciwwskazaniami na takie badania mogą być:
• klaustrofobia,
• osoba głuchoniema,
• brak współpracy pomiędzy pacjentem a audio.

Jest to jedna z trzech rodzajów audiometrii, czyli metod badania słuchu. Ocenia zakres naszego słuchu oraz określa jeden z dwóch rodzajów niedosłuchu. Badanie audiometrii totalnej przeprowadza się w audiometrycznej kabinie ciszy. Badania te nie są przeprowadzane u dzieci ponieważ ze względu na ograniczona współpracę trudno wykonać takie testy. W pełni bezpieczne badanie nie wywołuje dyskomfortu. Audiometrię totalna pozwala ocenić czy mamy jeden z dwóch rodzajów niedosłuchu: Niedosłuch odbiorczy jest to pierwszy rodzaj niedosłuchu. Jego objawami mogą być:
• Słabe słyszenie wyższych tonów, głosów,
• Szumy uszne,
• metrysta,
• Osoba chora psychicznie,
• Osoba otępiała.
Po skończonych badaniach dostajesz odpowiedź o stanie twoich uszu.